Jan 14:23

22.07.2025r (poranne) Marian - Przyjmij Prawdę otwierając drzwi Prawdzie

            Jak przyjąłeś Jezusa Chrystusa? Bo Słowo Boże mówi, kto Go przyjmie temu da prawo być dzieckiem Boga.

Mieszkasz sobie w mieszkaniu, na twoich drzwiach widnieje taka tabliczka z imieniem, nazwiskiem, główny lokator tutaj mieszka, żeby było wiadomo, kto ten dom zajmuje; takie czy inne nazwisko; no i teraz przyjmujesz Pana Jezusa jako Swojego właściciela, co robisz? No wiecie, prawda. Zmieniasz tabliczkę. Kto tu teraz mieszka? Kto jest głównym lokatorem? Czy to zrobiłeś? Czy to zrobiłaś? Czy zmieniłaś już? Czy zmieniłeś już wizytówkę na drzwiach mieszkania? Czy to już nie ty lecz Chrystus jest głównym lokatorem? Właścicielem? Który przepłacił cię ceną, którą ty zapłaciłeś, a On zapłacił niemożebnie do sprawdzenia większą cenę, za to by mieszkać w tobie, być Właścicielem, by cię zbawić, uratować.

            Zobaczcie, że kiedy czytamy Ks. Objawienia, i tam jest list do Laodycei. Pan mówi: oto stoję u drzwi i kołaczę. Do kogo On tam puka? Sprawdźmy, kto tam mieszka w tym mieszkaniu.

            Objawienia 3.  Na pewno tam mieszkają jacyś wspaniali, bo tak jak Pan Jezus puka do takich drzwi, to muszą tam niesamowici ludzie mieszkać. Tam dobro aż promienieje. Na pewno jak pukał do drzwi tego złoczyńcy na krzyżu, to ten złoczyńca tak naprawdę, to nie był taki zły człowiek, to był całkiem dobry człowiek, tylko po prostu mu się noga powinęła, nie udało się.

Nie, on sam stwierdził o sobie, że jest godzien tego krzyża, że on jest winien i prawdziwie, prawidłowo został skazany na śmierć krzyżową. To jest niesamowite przyznanie się. Wiecie, że kiedy przyjmujecie Jezusa Chrystusa nie stajecie się momentalnie lepszymi ludźmi, ale On zbawia was od chwili, kiedy Go przyjęliście. Przejmuje prawo nad waszym zepsutym życiem, aby napełnić was nowym. Kiedy Go tylko przyjmujesz jako Właściciela, On przejmuje twoje prawa do gehenny, i oddziela cię, ponieważ cię kocha, i daje ci prawo do nieba, chociaż na nie w ogóle nie zasługujesz – bo cię kocha. Jeśli Go przyjmiesz, naprawdę Go przyjmiesz.

Ten złoczyńca na krzyżu nic nie zrobił, zrobił tylko jedno: przyjął Go i powiedział: Panie wejrzyj na mnie, gdy wejdziesz do Królestwa Swego. Co powiedział Pan Jezus? 'Twoje życie musi się zmienić, najpierw musisz to i to zrobić'? Nie. Powiedział: Przyjąłeś mnie, a więc ja też przyjąłem ciebie, będziesz ze mną dziś w raju. Co zrobił? Przyjął Go. Czy przyjąłeś Właściciela, Jezusa Chrystusa, jako swojego Pana i Właściciela? Naprawdę przyjąłeś, przyjęłaś. Ja nie mówię o mówieniu ustami, a w życiu nie. Czy oddałeś Mu wszystko, klucze, wszystko co posiadasz w tym domu, żeby On zrobił z tym co chce. Czy zrobiłeś to, czy zrobiłaś to? Jeżeli nie, to trzymasz nadal w sobie rzeczy, które Mu nie oddałeś, nie oddałaś, i one są przekleństwem dla Ciebie i dla tych, wśród których przebywasz, bo jesteś złośliwy, niechętna, zawistny, zawistna, chodzący dalej w swoich grzechach. Nie oddałeś Mu praw, nie oddałaś, dlatego On nie ma prawa do tego, ponieważ ty, ja, jesteśmy zobowiązani przez Boga, oddać wszystko Jego Synowi. I Syn powiedział: Jeśli oddasz mi życie swoje, nie, że ja ci je zabiorę, że ja cię na siłę zmuszę, żebyś mi oddał swoje życie. 'Jeśli oddasz mi życie swoje, wtedy zyskasz życie moje' - mówi Chrystus, wieczne. A więc tu zależy od szczerości tego, który to czyni. Nie same usta mówią, bo taka regułka jest kto Go przyjmie: O Panie, przyjmuję Ciebie. Idę dalej i robię swoje. Nie, Panie, od tej chwili to nie ja władam, ani ciałem, ani duszą, ani duchem. Wszystko we mnie należy do Ciebie. Chwała Bogu! To jest zbawienie moi drodzy, od razu zmienia się sytuacja! Z gehenny zostajesz przemieszczony do nieba. I pamiętaj, nigdy nie odbieraj Mu praw, bo znowu spadniesz do gehenny. Bo kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.

            Nigdy nie zabieraj praw Jezusowi, do swojego ciała, duszy i ducha, nigdy, bo inaczej skończysz w gehennie, chociaż poznałeś, czy poznałaś smak zbawienia przez Chrystusa Jezusa. Wielu tak kończy, a wielu nawet nie zaczyna, bo nigdy naprawdę nie przyjęli Go jako swojego Pana i Właściciela, nigdy nie przyjęli Go. Ustami tak, mówili, różne rzeczy robili, ale nigdy ich życie nie uległo gruntownemu przeczyszczeniu. Pan przychodzi i ma niesamowitą miłość. Taką miotłę miłości. Wymiata wszelkie smrody, wszystko wyczyszcza, żeby nie śmierdziało w tobie nic ze starego człowieka. Czy to doznałeś, doznałaś, jak On tak wchodzi? To znaczyło, że Go przyjąłeś, przyjęłaś. Bo On właśnie przez to pokazuje, że przyjął twoje wezwanie. Taka jest prawda, kto Go przyjmie, dostaje prawo bycia dzieckiem Boga.

            I cóż tam, kto to tam mieszka w tej Laodycei? „(14) A do anioła zboru w Laodycei napisz: To mówi ten, który jest Amen, świadek wierny i prawdziwy, początek stworzenia Bożego:” Przez Niego i dla Niego wszystko zaistniało. (15) „ Znam uczynki twoje, żeś ani zimny, ani gorący”. Nic specjalnego nie widzę w tobie. „Obyś był zimny albo gorący!  A tak, żeś letni, a nie gorący ani zimny, wypluję cię z ust moich.  Ponieważ mówisz:” Oo widzicie: nie jest ze mną tak źle bracie, całkiem dobrze było, tu pomogłem, tam coś pomogłam, tu coś zrobiłem, tam opowiadałem o Jezusie; nie jest tak źle, jest dobrze. Ile razy słyszałeś takich wierzących ludzi, a wiesz, że jest źle. A Pan Jezus od razu mówi z kim ma do czynienia. Mówisz, że jesteś bogaty, i wzbogaciłeś się, i niczego nie potrzebuje... Jestem zbawiony, jestem zbawiona, sto procent idę do nieba. A ty co? Wątpisz w to? Sędzią jesteś moim? Ja Pana mam. Ale Pan już powiedział: Mówicie, że ojcem waszym jest Bóg w niebie, ale to nie jest wasz ojciec. Ojcem waszym jest diabeł, gdyż uczynki jakie czynicie świadczą o tym, kto jest waszym ojcem.

            A więc człowiek sam siebie chwalący,  tak jak ten faryzeusz: Panie, widzisz jakim jestem, a Pan Jezus mówi: „A nie wiesz, żeś pożałowania godzien nędzarz i biedak, ślepy i goły...” Dzisiaj jest olbrzymia wyporność, co do tego, przyznania się, że człowiek jest w takim właśnie stanie, że tak naprawdę, ani Bóg nie ma z tego człowieka pożytku, ani ludzie wierzący nie mają z tego człowieka pożytku, ani świat nie ma z tego człowieka pożytku, bo nie świeci jasnością Chrystusa, nie żyje jak Chrystus; żyje po swojemu, dla siebie, tak jak się podoba. Jezus przychodzi właśnie do takiego człowieka, to jest niesamowite. Może obok mieszkał taki wspaniały chrześcijanin, wspaniała chrześcijanka, naprawdę cudownie oddani Panu; ale On minął ich drzwi i poszedł właśnie do tych drzwi zapukać. Dlaczego? Bo tamtych już ma, oni są Jego. A tu w tym domu mieszka ktoś, kto udaje chrześcijanina, chrześcijankę, a tak naprawdę jest zgubiony, zgubiona, a ma o sobie dobre mniemanie.

            Ilu widziałeś pokutujących chrześcijan, naprawdę pokutujących, którzy przyznali się do swoich ułomności; a ilu widzisz tych, którzy bronią swojej 'sprawiedliwości' jak warowni. Więcej widać tych, którzy bronią swojej 'sprawiedliwości' jak warowni, niż tych, którzy pokutują ze swojego odstępstwa od Chrystusa. I gdyby w rzeczywistości było tak, że jest tak dobrze w chrześcijaństwie, to by było niesamowite spotykać chrześcijan na swojej drodze, a jednakże ?spotykając, masz stale zgrzyty. Skąd te zgrzyty skoro wszyscy tak dobrze się mają? A to spory teologiczne, a to o to, a to o tamto. Jedni drugiego od diabłów wyzywają, bo już nie zgadzasz się z tą teologią. Spotykasz dziwnych ludzi, wszyscy są święci, a jednakże mają jakąś dziwną wojnę.

            I co Pan Jezus mówi? „(18) radzę ci, abyś nabył u mnie złota w ogniu wypróbowanego, abyś się wzbogacił i abyś przyodział szaty białe, aby nie wystąpiła na jaw haniebna nagość twoja, oraz maści, by nią namaścić oczy twoje, abyś przejrzał.” Abyś naprawdę zobaczył w jakim stanie jesteś, bo jeśli naprawdę wiesz w jakim stanie jesteś, wiesz naprawdę, nie oszukujesz samego siebie, diabłu nie pozwalasz się oszukiwać, jesteś naprawdę świadomy twego stanu, wtedy Pan ci pomoże. A jeśli udajesz kogoś kim nie jesteś, Pan ci nie pomoże. Jeżeli ten, do których Pan teraz się kieruje, mówią: Nie Panie, ja jestem w porządku, co byś Ty we mnie takiego widział złego? Przecież robię w sumie fajne różne rzeczy. Wtedy Pan nie pomoże temu człowiekowi. Pan mówi: Musisz nabyć ode mnie te maści, abyś przejrzał, i zobaczył, zobaczyła, jaki jest naprawdę twój stan. Wtedy naprawdę powiesz: Panie, ratuj mnie! Wiecie o co Panu chodzi, tu jest w dalszej części napisane.

             (19) „Wszystkich, których miłuję, karcę i smagam;”  A więc spotkasz się z moim karceniem i smaganiem. Na pewno poczujesz na sobie gorliwą rękę Pana Jezusa Chrystusa. Bo kogo miłuje tego ćwiczy i wychowuje, i smaga.

            „...bądź tedy gorliwy i pokutuj (upamiętaj się). Oto stoję u drzwi i kołaczę; jeśli ktoś usłyszy głos mój i otworzy drzwi, wstąpię do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze mną. Chodzi o otwarcie drzwi. Tu nie chodzi o to, żeby porozmawiać z Panem przez drzwi zamknięte i dalej Pan jest na zewnątrz. Tylko chodzi o to, żeby człowiek zrozumiał; przeżyjesz trudne chwile ze mną mówi Pan, ale to będą dla ciebie błogosławione chwile, bo wtedy spotkasz prawdziwego Właściciela, który cię kocha i zależy Mu na tym, abyś był gotowy wejść, czy gotowa, do Domu Ojca. Będę cię ćwiczyć, wychowywać, przetopię cię i wprowadzę w różne doświadczenia, ale tylko po to, żebyś mógł, czy mogła doświadczyć: Panie, Ty jesteś moim Zbawicielem.  Ty jesteś moim Odkupicielem. I na drzwiach pojawia się inna wizytówka; Pan Pasterzem moim, niczego się nie lękam. Choćbym szedł ciemną doliną i mój dom mógłby być w różnych doświadczeniach, to Ty jesteś Panie ze mną. Przejdę przez wszystko. I dojdę do Domu Ojca, bo Ty mieszkasz, i Ty chronisz mnie jako Dom Boży. Jeśli Pan domu nie ustrzeże, na próżno trudzą się stróże. Jeśli Pan domu nie zbuduje, na próżno idą do pracy budowniczowie.

            (21)  „Zwycięzcy pozwolę zasiąść ze mną na moim tronie, jak i Ja zwyciężyłem i zasiadłem wraz z Ojcem moim na Jego tronie. Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów.” Czy szczerze, naprawdę potrzebujesz Jezusa by cię zbawił? Czy naprawdę chcesz by twoje życie nie było już życiem takiego szarpanego człowieczeństwa? Czy chcesz odpocząć od wszystkich swoich dzieł? On stoi u drzwi i kołacze. Jeżeli naprawdę Mu otworzysz, nie mówiąc: Panie, wszystko, ale tylko nie to, nie to moje umiłowane, nie to, co mi tak bardzo przeszkadza być z Tobą. Jeżeli naprawdę szczerze otworzysz Mu drzwi, wszystko oddając Jemu, w tym momencie będziesz zbawionym człowiekiem. On zrobi wszystko czego potrzebujesz, a czego sam, czy sama nie umiesz zrobić. On to zrobi bo cię kocha, ale musi to być pełne, pewne. Nie trochę, nie co mi zbywa, ale wszystko. Wtedy On uczyni to, czego nikt z nas nie potrafi. On uczyni cię świętym, czystym i nieskalanym; usuwając wszelkie zło, wszelkie niepewności, obawy. Więc kto Go przyjmie...

            Tak jak ten złoczyńca, jeszcze raz wrócę do niego. Ktoś może powiedzieć: Ale mu się powiodło. Nie, on dokładnie zrobił to, co każdy ma zrobić. Co prawda krótko to trwało, ale on dokładnie zrobił to, co każdy powinien zrobić. Uznał w Nim Pana. Pana nad śmiercią i nad życiem. On wiedział, że choćby Jezus umarł, to i tak żyć będzie. A jeśli on będzie należał do tego Jezusa, to też żyć będzie. A więc nie zależało mu, jak temu pierwszemu złoczyńcy, żeby Jezus dał mu zdrówko, dał mu opuścić krzyż, i on dalej poszedł grzeszyć, tylko zależało mu, żeby być z Jezusem. On naprawdę przyjął Jezusa. On już nie myślał o swoim zadowolonym życiu, on już nie myślał, jak umknąć karze; on po prostu chciał już być z Jezusem i to jest niesamowite. To jest dla każdego, tak samo ty i ja. Od tego zależy czy będziesz zbawiony, czy będziesz zbawiona. Czy będziesz szczęśliwym człowiekiem, czy nieszczęśliwym. Od Jezusa to zależy. Radujcie się w Panu zawsze, a  nie: Radujcie się z Pana zawsze; bo to nie da rady. Bo szybko człowiekowi nużą się różne rzeczy, nawet Pan się nuży. I dzisiaj nie mają zadowolenia z Pana, bo człowiek jest taki, raz się cieszy z tego, raz z tamtego. Ale jeśli w Panu się radujesz, to jest radość na zawsze, On w tobie a ty w Nim. I to jest właśnie niesamowite w tym wszystkim, że On tak to czyni.

            Czego oczekujesz, kiedy przekazujesz Mu władzę nad sobą? To jest niesamowite, ludzie bronią tego swojego nikczemnego życia, myśląc, że coś w nim jest dobrego, ono całe jest złe. Ono całe jest złe. Zobaczcie co powiedział apostoł Paweł, jakież to szczęście dla mnie,  że z mego mieszkania, zniknęła wizytówka: Saul z Tarsu, faryzeusz, uczeń Gamaliela. A pojawiło się: Już nie żyję ja, lecz żyje we mnie Chrystus. Niesamowita zmiana. On powiedział: z tego się chlubić będę, że moje mieszkanie przeniknął krzyż i oddzielił mnie od świata, a świat ode mnie. I będę ogłaszać wszystkim sąsiadom, że w tym domu już nie rządzi faryzeusz, nie rządzi nikczemnik, ani nikczemnica, nie rządzi cwaniak, ani cwaniarka, nie rządzą ludzie którzy kłamią, są fałszywi, obłudni, zawistni, złośliwi... Rządzi Jezus Chrystus!!! Alleluja, chwała Bogu. Amen.